Puno é a porta de entrada para coñecer o lago Titicaca, mais a cidade ten o seu encanto propio, especialmnte o seu porto e a zona peonil próxima á Praza de Armas. Tamén é un bo lugar para comprar artesanía peruana, sobre todo roupa de lá tecida a man polas xentes do lugar. Nós compramos chaquetas, calcetíns, gorros...todo a moi bo prezo...mais houbo que regatear coa paisana, por suposto. Gastronomicamente falando comentar que comimos "alpaca", un camélido peruano similar á "llama" que viste e alimenta á poboación local. Frito con allo está ben bo.
 |
Puno |
O lago Titicaca é o lago a máis altura do mundo (3.808 metros), ocupa unha superficie de 8.900 km2 e fai de fronteira entre Perú e Bolivia. Para coñecer algunha das súas illas dirixímonos ao porto de Puno e compramos dous boletos de ida e volta nun dos barcos empregados pola poboación local para desprazárense polo lago, e que paraba nas illas flotantes da tribu das e dos Uros e na illa Taquile. O bo de non acudir ás excursións organizadas é que podes compartir viaxe con lugareños e lugareñas (e coas súas mercadorías e gando), sempre dispostas/os a compartir as súas follas de coca, tan boas para combatir o "soroche" ou mal de altura (nós gostamos máis da infusión, coñecida como mate de coca, que do mascado). O negativo, que o barco é extramadamente lento...
 |
Mate de coca |
As illas flotantes dos Uros están construídas con capas superpostas de canas de "totora", un tipo de xunco acuático.Estas canas son empregadas tamén para construir casas, barcos e mesmo serven de alimento para os uros (a verdade é que non saben a nada). Resulta increíbel pensar que estas illas, nas que viven numerosas familias, mesmo flotan á deriva polo lago cando os fortes ventos azotan o lugar. A día de hoxe, as tribus dos uros, tradicionalmente adicadas á pesca e ao comercio da "totora", viven do turismo e da elaboración de produtos de artesanía para vender ás e aos turistas.
 |
Compañeiros de viaxe polo lago |
A illa Taquile é u remanso de paz só alterado cando os barcos repletos de turistas atracan no seu peirao. As e os habitantes da illa, de fala quechua, manteñen un tipo de vida alleo por completo á modernidade e aferrado ás súas tradicións. Destaca a súa producción textil. Na praza principal existe un tenda cooperativa onde poder comprar diferentes prendas. Os restaurantes e hostais tamén funcioan de forma que beneficien ao conxunto da comunidade, abrindo alternativamente cun sistema rotativo para repartir ganancias. As vistas desde os diferentes camiños que percorren a illa son espectaculares.
 |
Illa Taquile |
A viaxe polo Perú vai tocando ao seu fin. A nosa próxima parada será a cidade de Cusco, desde onde achegarnos ao Val Sagrado dos Incas e ao mítico Machu Pichu, ponto final da nosa estadía no país.
No hay comentarios:
Publicar un comentario